Spis treści:
- Trzech zawodników z takim samym dorobkiem
- Inni będą stopniowo odrabiać?
- Z wyjątkiem Japonii, teraz będą już tylko szutry
- Juniorzy i polskie szanse
Kategorie towarzyszące WRC zachwycają
Kategorie towarzyszące są w mistrzostwach świata nieco w cieniu. Kiedy obserwujemy pasjonującą walkę o zwycięstwo w klasyfikacji generalnej, walkę pełną dramaturgii i zwrotów akcji, niższe klasy automatycznie schodzą na dalszy plan. Natomiast w Rajdzie Portugalii emocji nie brakowało we wszystkich klasach. Rozstrzygnięcia w tej imprezie doprowadziły do niezwykle ciekawej sytuacji w klasie WRC 2. Trzech kierowców ma obecnie dokładnie taki sam dorobek punktowy. I w teorii – żaden z nich nie musi być dziś traktowany jako faworyt do zdobycia tytułu.
Liderem klasyfikacji sezonowej jest Yohan Rossel. Jest nim wyłącznie dlatego, że ma w swoim dorobku dwa wygrane rajdy. Sytuacja jest bowiem na tyle ciekawa, że trzech kierowców ma dokładnie tyle samo punktów – po 52. Oprócz Yohana jest to jego młodszy brat, Leo Rossel, a także Roope Korhonen. Różnica polega w tym momencie na tym, że Yohan przejechał już cztery rajdy a jego dwóch rywali po trzy. To automatycznie stawia starszego z Francuzów w nieco bardziej skomplikowanej sytuacji. Natomiast równie dobrze żaden z nich nie musi być dziś traktowany jako faworyt do wywalczenia tytułu.
Emocje będą tylko rosnąć
10 punktów za trójką liderów jest Teemu Suninen. Fin natomiast przejechał w tym sezonie dopiero dwa rajdy. Stosunkowo daleko, bo na 10. miejscu w punktacji, jest teraz Robert Virves. Natomiast wspominam o nim dlatego, że on do tej pory punktował tylko w jednym rajdzie i wygrał go. Nie bez powodu wspominam o tych dwóch zawodnikach jako o pewnym duecie. Oni bowiem te rajdy, w których powinni być najmocniejsi, mają dopiero przed sobą. W obu przypadkach można tutaj wymienić ich domowe rundy – Estonię oraz Finlandię.
Tymczasem, czy dla braci Rosselów ta najmocniejsza część sezonu nie dobiegła już końca? Leo wystartował do tej pory w trzech rajdach – wszystkie były asfaltowe. Yohan wygrał dwie rundy – obie asfaltowe. Młodszy o wiele lepiej czuje się na twardej nawierzchni. Natomiast w kalendarzu pozostał już tylko jeden taki rajd – jest to Japonia i na liście zgłoszeń nie ma Leo. W przypadku Yohana nawierzchnia też odgrywa znaczenie, choć nie aż takie. Po tylu latach w stawce jest to kierowca zdecydowanie bardziej uniwersalny. Tu natomiast pojawia się inne pytanie – jak dobra na szutrach będzie Lancia? Na ten moment nie znamy odpowiedzi na takie pytanie. W Portugalii było tak sobie, Yohan wygrał tylko dwa odcinki specjalne a przed wycofaniem na 17 odcinku zajmował 4. miejsce w stawce WRC 2.
Junior WRC – tu też jest ciekawie
Tak – w Junior WRC też się dzieje. Natomiast tutaj wynika to z czegoś zupełnie innego. Z tego, że Calle Carlberg znów utrudnił sobie życie. Szwed umiejętnościami jest daleko przed swoimi rywalami. Oczywiście przy pełnym szacunku dla reszty juniorów, natomiast Carlberg to zawodnik zupełnie innego formatu i z zupełnie innym potencjałem. On powinien mieć dziś trzy wygrane rajdy i przynajmniej 50 punktów przewagi nad Alim Turkkanem. Przez różne sytuacje, w tym swoje błędy, ma zwycięstwo tylko jedno i 2 punkty przewagi nad Turkiem.
Warto zajrzeć jeszcze do klasy WRC 3, bo ta akurat nas Polaków interesuje w tym roku wyjątkowo mocno. Liderem sezonu jest Matteo Fontana, który ma na swoim koncie 75 punktów. Drugi z dorobkiem punktów 66 jest Gil Membrado. Na szóste miejsce spadł Tymek Abramowski, który ma 34 oczka. Natomiast wspomnijmy o jednej, absolutnie podstawowej kwestii. Fontana i Membrado przejechali do tej pory po cztery rajdy – zaś Tymek zaledwie dwa! W obliczu takiej statystyki strata na poziomie 41 punktów do lidera wcale nie robi aż takiego wrażenia. Zwłaszcza, że przed nami szutrowa część sezonu. A na luźnej nawierzchni Abramowski czuje się przecież jak ryba w wodzie. Pokazał to już w zeszłym roku podczas swojego debiutu w WRC 3 w Estonii.
Zdjęcia: Jaanus Ree / Red Bull Content Pool
